Nieuwsbrief maart 2017
Een bijzondere week.
Ja, dat kun je wel zeggen!  Afgelopen weekend was ik in Santa Cruz en heb daar zondag na kerktijd gegeten met Joel en David. Een van hen is de eerste jongen die bij ons woonde, en de ander een knul die een paar maanden geleden zelfstandig werd. Het was fijn elkaar te zien en ook te merken hoe zij beide hun weg in het leven zoeken met Gods hulp.
Maandag mocht ik Epafras vertegenwoordigen en Nederlandse mannen bezoeken die in de gevangenis van Palmasola in Santa Cruz zijn. Dit was een eerste ervaring, waarin ik geleerd heb dat ik ze beter een voor een kan spreken dan tegelijk. Het bezoek en de aandacht werden duidelijk op prijs gesteld.
Felina, onze adjunct-directeur belde dat ze onverhoopt naar Cochabamba moest reizen omdat het niet zo heel goed gaat met haar zus. Dat en kijkend naar zaken rondom de financiën van Misión Adulam hielden me uit de slaap, met als gevolg dat ik m’n vroege vlucht miste.
Dinsdag kon ik op de luchthaven van Santa Cruz nog wel even dutten voor terugkeer naar La Paz, waar ik wat taken van Felina waar zou nemen. Dat had alles te maken met de opening van Jesed het huis voor kinderen. Dus op naar het huis wat “klaar” zou moeten zijn. Nou, ik heb op het propere Flakkee gewoond en mijn visie op schoon is wat anders dan die van het team, dus er is onder mijn stimulerende leiding nog hard gepoetst. Mijn lemma: “als je het niet voor de Here wilt doen of voor de directie, doe het dan voor je baan want het tocht hier..”
Woensdagmorgen vroeg heb ik Felina van het vliegveld gehaald. Haar zus ligt in het ziekenhuis om transfusies en andere aandacht te krijgen.          En ja, het huis blonk, we moesten nog wat puntjes op de i zetten voordat we onze gasten konden ontvangen, ruim 50 in totaal. De Nederlandse consul was er, net als een kolonel van de politie vergezeld van drie anderen evenals twee mannen van de narcotica politie. Autoriteiten van de gemeente en het departament van La Paz en vertegenwoordigers van diverse eenheden van de kinderbescherming, voorgangers en collega’s van andere instellingen. En fin, blij met de opkomst. Na een eenvoudige openingsceremonie kreeg iedereen een lekkere maaltijd.      Toen wachtte mij nog iets leuks. Bij het kopen van enkele honderden euro’s schoolmateriaal, kreeg ik bonnen voor de verloting van een cross bike: EN IK WON ER EENTJE!!!!! Op naar de winkel en als kers op de taart werd ik geïnterviewd door een lokaal tv-station met wat vragen over ons werk – donderdagochtend uitgezonden!
   Meisjes in creatieve therapie.  De fiets!          
 
Donderdag was een dag van voorbereiding, zaterdag mocht ik twee keer lesgeven in de strafgevangenis net buiten La Paz, Chonchocoro. Op twee afdelingen wordt een seminaar aangeboden, mijn thema hiervoor is bitterheid en vergeving.
Vrijdag was een dag waarop ik veel tijd besteed heb bij de bank om geld “uit de muur te halen”, dat is nog steeds de enige manier om aan geldzaken te regelen. Daarna ben ik naar El Alto gegaan om met Felina te praten over de komende week. Ze zal dan in Cochabamba zijn, waarschijnlijk om haar zus en familie bij te staan in de laatste levensfase. 
Zaterdagmorgen vroeg ging ik met een groep van nog 7 broeders en zusters op reis, anderhalf uur deden we over een ritje van 39 kilometer om in Chonchocoro te komen. En toen weer een nieuwe ervaring: Voor de veiligheidscontrole mocht ik alles vanaf de heupen naar beneden laten zakken om te hurken over een krant. Je zou maar iets verstopt hebben…
Mijn eerste spreekbeurt was in de kerk die gebouwd is door het team van onze gemeente, waar zo’n 38 mannen aanwezig waren. In het team was een broeder die de Here leerde kennen in een andere gevangenis waar ik in het verleden heel veel te doen had. Hij zegt een vrucht te zijn van die tijd en er ontstond direct een klik met hem. 
We zongen “Dios está aquí, tan cierto como el aire que respiro” “God is hier, zo zeker als de lucht die ik inadem” en ja, wat een aanwezigheid konden we voelen!! Na mijn spreekbeurt had ik (namens Epafras) een lang gesprek met een Nederlandse gedetineerde. Hij was vooral blij met de lekkere warme jas en de cornflakes en ander eten wat ik bij me had. Het is triest als je in de gevangenis terecht komt en geen bezoek krijgt. Voor veel dingen is geld nodig, zelfs om een bed te krijgen om in te slapen. Een Argentijnse gevangene bood me soep aan die ik vriendelijk geweigerd heb. Met hem in gesprek bleek dat hij er al 14 jaar is, en nooit bezoek krijgt. In totaal kon ik 123 boekjes “De goede artiest” (Evangelisatiemateriaal) uitdelen, o.a. ook aan alle politie die daar werkt.
De tranen zitten me nog hoog over alles wat ik gezien heb. Het plan is nu om 250 truien bij elkaar te vinden voor de gevangenen hier. Niemand zit er voor z’n mooie ogen, maar het zijn mensen. In het andere blok waar ik was ontmoette ik Willem. Zijn gefronste gezicht en bezorgde blik staan op mijn netvlies gegrift. Hij probeerde alle liederen mee te zingen maar hij had duidelijk pijn en ook hoort hij niet goed. Ook in dat blok was de Here heel duidelijk aanwezig en ik bid dat de Heilige Geest de na-prediker zal zijn van alles wat met hen gedeeld is.
Nou, dit was een bijzondere week waarin ik jullie even mee wilde nemen. Want het is door jullie gebed, liefde, bemoediging en financiële ondersteuning dat het werk hier gebeurd. Hartelijk dank voor het deel zijn van alles wat hier gebeurd, moge de Heer u/jullie zegenen!! 
Dag, met warme groeten, Fineke 
p.d. Misión Adulam bestaat dit jaar 25 jaar. En dat gaan we vieren in een dankdienst voor de Here. Het zou erg fijn zijn als jullie daarbij konden zijn. We doen dit op 30 April in Ev. Gem. Hoogeveen om 15.00, op 2 Juni in het Kamaraadhuis te Middelharnis om 19.30. Ook in Juni in Vluchtheuvel Pinksterzending te Arnhem op nog nader te bepalen datum. Zie onze Website voor informatie.
Contact: Fineke Janssen (finekej@gmail.com), Casilla 6320, La Paz, Bolivia.   
Belastingaftrekbare giften: Stichting Zending en Gemeente te Leeuwarden, via NL33 INGB 0002047678 of NL29 ABNA 0607782412 onder vermelding van 069 (zendingswerk Fineke Janssen) of 069 A Mision Adulam.
Een andere optie (niet aftrekbaar) is per creditcard via PayPal op de website: https://www.paypal.me/FinekeJAdulam               Onze Website: www//http/misionadulam.nl
Adreswijzigingen post: Fam. Aleman, Schoolstraat 8, 3255 AV te Oude Tonge.
Aanmelden voor email i.p.v. post: finekej@gmail.com

Een bijzondere week.

Ja, dat kun je wel zeggen!  Afgelopen weekend was ik in Santa Cruz en heb daar zondag na kerktijd gegeten met Joel en David. Een van hen is de eerste jongen die bij ons woonde, en de ander een knul die een paar maanden geleden zelfstandig werd. Het was fijn elkaar te zien en ook te merken hoe zij beide hun weg in het leven zoeken met Gods hulp.

Maandag mocht ik Epafras vertegenwoordigen en Nederlandse mannen bezoeken die in de gevangenis van Palmasola in Santa Cruz zijn. Dit was een eerste ervaring, waarin ik geleerd heb dat ik ze beter een voor een kan spreken dan tegelijk. Het bezoek en de aandacht werden duidelijk op prijs gesteld.

Felina, onze adjunct-directeur belde dat ze onverhoopt naar Cochabamba moest reizen omdat het niet zo heel goed gaat met haar zus. Dat en kijkend naar zaken rondom de financiën van Misión Adulam hielden me uit de slaap, met als gevolg dat ik m’n vroege vlucht miste.

Dinsdag kon ik op de luchthaven van Santa Cruz nog wel even dutten voor terugkeer naar La Paz, waar ik wat taken van Felina waar zou nemen. Dat had alles te maken met de opening van Jesed het huis voor kinderen. Dus op naar het huis wat “klaar” zou moeten zijn. Nou, ik heb op het propere Flakkee gewoond en mijn visie op schoon is wat anders dan die van het team, dus er is onder mijn stimulerende leiding nog hard gepoetst. Mijn lemma: “als je het niet voor de Here wilt doen of voor de directie, doe het dan voor je baan want het tocht hier..”

Woensdagmorgen vroeg heb ik Felina van het vliegveld gehaald. Haar zus ligt in het ziekenhuis om transfusies en andere aandacht te krijgen. En ja, het huis blonk, we moesten nog wat puntjes op de i zetten voordat we onze gasten konden ontvangen, ruim 50 in totaal. De Nederlandse consul was er, net als een kolonel van de politie vergezeld van drie anderen evenals twee mannen van de narcotica politie. Autoriteiten van de gemeente en het departament van La Paz en vertegenwoordigers van diverse eenheden van de kinderbescherming, voorgangers en collega’s van andere instellingen. En fin, blij met de opkomst. Na een eenvoudige openingsceremonie kreeg iedereen een lekkere maaltijd. Toen wachtte mij nog iets leuks. Bij het kopen van enkele honderden euro’s schoolmateriaal, kreeg ik bonnen voor de verloting van een cross bike: EN IK WON ER EENTJE!!!!! Op naar de winkel en als kers op de taart werd ik geïnterviewd door een lokaal tv-station met wat vragen over ons werk – donderdagochtend uitgezonden!

 

 

 

 

 

 



Meisjes in creatieve therapie.                                                     De fiets!          

Donderdag was een dag van voorbereiding, zaterdag mocht ik twee keer lesgeven in de strafgevangenis net buiten La Paz, Chonchocoro. Op twee afdelingen wordt een seminaar aangeboden, mijn thema hiervoor is bitterheid en vergeving.

Vrijdag was een dag waarop ik veel tijd besteed heb bij de bank om geld “uit de muur te halen”, dat is nog steeds de enige manier om aan geldzaken te regelen. Daarna ben ik naar El Alto gegaan om met Felina te praten over de komende week. Ze zal dan in Cochabamba zijn, waarschijnlijk om haar zus en familie bij te staan in de laatste levensfase. 

Zaterdagmorgen vroeg ging ik met een groep van nog 7 broeders en zusters op reis, anderhalf uur deden we over een ritje van 39 kilometer om in Chonchocoro te komen. En toen weer een nieuwe ervaring: Voor de veiligheidscontrole mocht ik alles vanaf de heupen naar beneden laten zakken om te hurken over een krant. Je zou maar iets verstopt hebben…

Mijn eerste spreekbeurt was in de kerk die gebouwd is door het team van onze gemeente, waar zo’n 38 mannen aanwezig waren. In het team was een broeder die de Here leerde kennen in een andere gevangenis waar ik in het verleden heel veel te doen had. Hij zegt een vrucht te zijn van die tijd en er ontstond direct een klik met hem. 

We zongen “Dios está aquí, tan cierto como el aire que respiro” “God is hier, zo zeker als de lucht die ik inadem” en ja, wat een aanwezigheid konden we voelen!! Na mijn spreekbeurt had ik (namens Epafras) een lang gesprek met een Nederlandse gedetineerde. Hij was vooral blij met de lekkere warme jas en de cornflakes en ander eten wat ik bij me had. Het is triest als je in de gevangenis terecht komt en geen bezoek krijgt. Voor veel dingen is geld nodig, zelfs om een bed te krijgen om in te slapen. Een Argentijnse gevangene bood me soep aan die ik vriendelijk geweigerd heb. Met hem in gesprek bleek dat hij er al 14 jaar is, en nooit bezoek krijgt. In totaal kon ik 123 boekjes “De goede artiest” (Evangelisatiemateriaal) uitdelen, o.a. ook aan alle politie die daar werkt.

De tranen zitten me nog hoog over alles wat ik gezien heb. Het plan is nu om 250 truien bij elkaar te vinden voor de gevangenen hier. Niemand zit er voor z’n mooie ogen, maar het zijn mensen. In het andere blok waar ik was ontmoette ik Willem. Zijn gefronste gezicht en bezorgde blik staan op mijn netvlies gegrift. Hij probeerde alle liederen mee te zingen maar hij had duidelijk pijn en ook hoort hij niet goed. Ook in dat blok was de Here heel duidelijk aanwezig en ik bid dat de Heilige Geest de na-prediker zal zijn van alles wat met hen gedeeld is.

Nou, dit was een bijzondere week waarin ik jullie even mee wilde nemen. Want het is door jullie gebed, liefde, bemoediging en financiële ondersteuning dat het werk hier gebeurd. Hartelijk dank voor het deel zijn van alles wat hier gebeurd, moge de Heer u/jullie zegenen!! 

Dag, met warme groeten en Gods zegen gewenst, Fineke.

Vieringen 25 jarig jubileum Mision Adulam: 2 Juni in het Kamaraadhuis te Middelharnis om 19.30 uur en op 14 Juni in Vluchtheuvel Pinksterzending te Arnhem ook om 19.30 uur.

Contact: Fineke Janssen, Casilla 6320, La Paz, Bolivia. Adreswijzigingen post: Familie Aleman, Schoolstraat 8, 3255 AV te Oude-Tonge. 

Misión Adulam werkt met ondersteuning van vrienden, steun uw gebed en financiële steun zijn onmisbaar om onze jongeren te kunnen helpen. Deze vrienden, mensen als U, maken ons werk mogelijk en zijn van levensbelang voor onze organisatie. U kunt on-line doneren via onderstaande Why Donate button of via PayPal, de button Donate onderaan deze pagina. Belastingaftrekbare giften: Stichting Zending en Gemeente te Leeuwarden, via NL33 INGB 0002047678 of NL29 ABNA 0607782412 onder vermelding van 069 (zendingswerk Fineke) of 069 A Mision Adulam.

Wij zijn aangesloten bij de stichting Zending en Gemeente, en erkend als ANBI. Meer informatie kunt u vinden onder de verschillende menu items bovenaan.