Nieuwsbrief februari 2018
Beste vriend van Misión Adulam, Mei 2017.               
                                                                                                                        
Het is genieten hè, van de lente met alle prachtige kleurschakeringen groen!      
Ik ben nu in Ierland om op diverse plaatsen over ons werk te vertellen en te zien en horen wat de Here hier aan het doen is. Daar voor was ik even in Nederland. In mijn thuisgemeente hadden we een feestelijke viering om de Heer te eren voor de 25 jaar dat Misión Adulam bestaat. Het is bijzonder om terug te zien naar alles wat door Gods hulp, ook door Zijn kinderen heen, hier allemaal gebeurd is. In Juni zijn er nog twee vieringen waar ik hoop velen van u te zien! 
 
En, het is zover, de eerste drie kinderen wonen nu in Jesed! We hadden het gesloten voor stellen, en officieel heropend om er jongens van 8 tot 12 te gaan opvangen, die aan het begin staan van hun carrière in verslaving en het leven op straat. Een nieuwe uitdaging met een eigen programma!
We zitten momenteel midden in inspecties van de overheid. Deze week is er een her-inspectie, om te zien of we alle observaties verwerkt hebben. Er moest b.v. geverfd worden in twee van de huizen – en ja, het is waar dat we allerlei achterstallig onderhoud hebben in de huizen. Maar dat staat niet vooraan op de prioriteitenlijst wat betreft de huishoudportemonnee en ook staf inzet. Vanaf morgen worden alle teamleden onderworpen aan een psychologische test, de medische en politiechecks zijn achter de rug wat veel tijd, energie en geld kost maar wat we verplicht zijn.
 
Ondertussen was ik ook weer in de Chonchocoro gevangenis, waar we 400 mannen blij maakten met een warme trui, jas of T-shirt. Voor Willem had ik schoenen die hij onder tranen ontving: ze pasten hem precies! Er waren goede gesprekken met een heel aantal mannen en ik hoop dat de deuren open zullen zijn om vaker terug te gaan, juist naar de afdelingen waar nu niemand komt.
 
U/jullie allemaal van harte een hele fijne zomervakantie toegewenst, een tijd van nieuwe energie opdoen en even de sleur doorbreken! Blijf alsjeblief wel bidden voor ons en de jongeren die God bij ons brengt. Ik wil speciaal gebed vragen voor het team, verschillenden hebben moeilijke situaties kwa gezondheid thuis. Anderen werken vanuit een sleur en hebben inspiratie nodig, een nieuwe aanraking van God. En graag gebed voor een man als aanvulling op het team voor Jesed.
Nogmaals heel hartelijk dank voor jullie trouwe gebed en onmisbare financiële ondersteuning, het is een voorrecht om jullie als deel van het team te hebben.   
Dag, met warme groeten en Gods zegen gewenst, Fineke 

Beste vriend van Misión Adulam,             

Deze keer een wat andere brief, deze gaat over u/jullie!!

Ik ben God en ook jullie heel erg dankbaar voor de extra financiële steun die we mochten ontvangen. En ben ook erg blij dat er nieuwe vaste supporters bij zijn gekomen, want ook dat is nodig.  Zeker omdat we naast het werk in Adulam en Talita Cumi nu veel intensiever met kinderen werken in Jesed.

Nadenkend over u/jullie wil wat met jullie delen en hoop dat het een bemoediging is. U/jullie, de zendingswerkers achter de frontlinie, zijn mensen die meestal niet zo in beeld zijn. De mensen die bidden, soms zelfs elke dag, de mensen die mee geloven in de visie en de roeping van de zendeling. En de mensen die door hun financiële ondersteuning het werk dragen en de uitzending en het werk van de zendeling mogelijk maken.

Maar er gebeurt veel meer achter die frontlinie. Door de banden die we met elkaar hebben kunnen we nauw verbonden zijn met het werk in het zendingsland. Het is dat lieve kaartje wat precies op het goede moment met de post arriveerde, of dat berichtje via WhatsApp. Het zijn de “likes” op facebook als reactie op kort nieuws en natuurlijk het lezen en bidden naar aanleiding van de nieuwsbrief. 

   
Bruggen naar elkaar toe!                                                    Hartelijk dank!

Toch lijkt het alsof gedurende de jaren, de afstand tussen ons groeit. Het zijn de onbenoemde dingen die misschien tussen ons in proberen te komen.

Jij bleef – en ik ging uit.
Beide is precies goed, in de wil van God, en beide even waardevol.

Jouw leven ging door – het mijne veranderde compleet.
Begrijpen is soms zo lastig, omdat we er niet “bij zijn”.

Jij weet aardig hoe de dagelijkse agenda eruitziet – ik heb vaak dagen van onzekerheid en niet weten.
Het andere levensritme is voor ons allebei moeilijk in te beelden na vele jaren.

Jij steunt op vriendschappen die door de jaren zijn opgebouwd – ik kwam in een vacuüm en moest opnieuw beginnen.
Vrienden van jaren: sommigen blijven, zijn heel trouw, anderen worden opgeslokt door hun eigen levensritme.

Jij ziet je familie opgroeien en ouder worden – ik zie af en toe een stukje als ik op bezoek kom.
Er is heel veel wat we missen: dat lachje van een baby, het meegaan naar de arts. Maar ook ik word ouder en mijn "gezin" groeit op en je ziet daar af en toe maar iets van.

Je mist de gesprekken met mij maar mijn leven is je vreemd – ik praat met je, maar spreek je taal niet meer.
Elkaar horen en verstaan is een kunst waarbij we elke keer opnieuw eerst weer bruggen moeten slaan. Tijd om jou te horen in jouw context en proberen uit te leggen hoe de mijne is.

Je vraagt je soms af wat je nog voor me zou kunnen doen – ik merk hoe het werk mijn aandacht opslokt.
Proberen open te blijven communiceren vraagt tijd en inzet: meer dan alleen een paar uur delen tijdens een presentatie.

Zomaar wat gedachten en niet iedereen zal zich hierin vinden. Maar de mensen die achter de frontlinies zijn, maken een definitief deel uit van het werk in het buitenland. Iedereen persoonlijk spreken gaat helaas niet. Maar als wij zendelingen in het land van herkomst zijn, weet dan dat we erg graag willen horen hoe het met jullie is. Wat je beweegt en hoe we ook voor jou kunnen bidden. Ergens een kopje koffiedrinken samen of boodschappen doen in jouw dorp om iets van je gewone leven te zien. Samen een wandeling maken of een bezoek afleggen aan iemand die niet meer mobiel is. Al die gewone contacten zijn zo kostbaar omdat we, als we weer in ons dienstland zijn, wij je dichterbij voelen door die gewone connecties.

Ons leven wordt iets minder vreemd voor je en het jouwe komt weer dichterbij, als we elkaar ook eens zomaar ontmoeten en weer ontdekken dat we om dezelfde dingen kunnen lachen of bewogen zijn. En boerenkool nog steeds echt lekker vinden en graag jouw favoriete recept uit willen proberen. Verbondenheid omdat we hebben kunnen delen, hoe lastig het leven achter de frontlinies soms is, en elkaar kunnen bemoedigen. We hebben elkaar nodig en kunnen elkaar verrijken als het lukt om nieuwe bruggen te slaan tussen onze twee werelden. En te zien hoe we elk bloeien op de plek waar God ons geplant heeft!

Ik hoop D.V. tussen 14 April en 2 Juli in Nederland te zijn voor een werkverlof en zou ik graag velen van u ontmoeten! Afspraken voor spreekbeurten zowel zondags als door de week kunt u maken met mevr. Gerry Warta: gerry.warta@gmail.com

Nogmaals heel hartelijk dank dat jullie "er zijn" als deel van ons, voor de liefde, het gebed en de financiële ondersteuning, van harte Gods zegen gewenst!

In Hem verbonden, Fineke, teams, kinderen en jongeren in Misión Adulam.

Contact: Fineke Janssen, Casilla 6320, La Paz, Bolivia. Adreswijzigingen post: Familie Aleman, Schoolstraat 8, 3255 AV te Oude-Tonge. 

Misión Adulam werkt met ondersteuning van vrienden, steun uw gebed en financiële steun zijn onmisbaar om onze jongeren te kunnen helpen. Deze vrienden, mensen als U, maken ons werk mogelijk en zijn van levensbelang voor onze organisatie. U kunt on-line doneren via onderstaande Why Donate button of via PayPal, de button Donate onderaan deze pagina. Belastingaftrekbare giften: Stichting Zending en Gemeente te Leeuwarden, via NL33 INGB 0002047678 of NL29 ABNA 0607782412 onder vermelding van 069 (zendingswerk Fineke) of 069 A Mision Adulam.

Wij zijn aangesloten bij de stichting Zending en Gemeente, en erkend als ANBI. Meer informatie kunt u vinden onder de verschillende menu items bovenaan.